W tradycji i obyczajowości wielu narodów, kultur i religii, życzenia zawarte w testamencie spisanym przez osobę, która odeszła są tak ważne, że należy je wypełnić co do joty.
Oprócz decyzji dotyczących rozporządzenia majątkiem:
kto wśród Spadkobierców otrzyma jakie dobra – jakiej wysokości kwoty (procenty majątku), rzeczy ruchome i nieruchomości, jaką cześć dóbr autor testamentu przeznacza na cel społeczny i jaki to ma być cel,
w testamencie umieszcza się często informacje dotyczące np. tego co zrobić z kontami w mediach społecznościowych oraz w jaki sposób postępować z ciałem – czy przekazać je w donacji uczelni medycznej, czy je pochować, a jeśli to drugie, to gdzie i w jaki sposób.
Kwestie pochówku i pogrzebu są jednymi z najczęstszych elementów zapisów testamentowych. Osoba spisująca testament często bardzo drobiazgowo opisuje np.: urnę (jeśli ciało ma być spopielone), trumnę i ubranie, w którym ma być złożona, przedmioty osobiste, które mają być złożone obok niej, a także określa rodzaj ceremonii pożegnania (religijna, świecka), wyznacza jej celebransa oraz wskazuje dokładne miejsce złożenia trumny lub urny, prosi np. o nie składanie kwiatów, ale złożenie datków na działania społeczne określonej organizacji pozarządowej, a nawet opisuje przebieg pożegnalnego posiłku.
Zdarza się, że wskazania co do formuły i miejsca pochówku zajmują w testamencie zdecydowanie więcej miejsca, niż decyzje majątkowe. Zdarza się, że decyzji majątkowych nie ma w ogóle – są tylko te pierwsze.
Czy takie zapisy są ważne? Jak najbardziej. Polskie przepisy przewidują różne sposoby, jakie można zawrzeć w testamencie życzenia pogrzebowe, aby były one wiążące pod względem prawnym.
Najczęstszą metodą jest tzw. polecenie testamentowe, w którym Spadkodawca nakłada na Spadkobiercę lub Zapisobiercę obowiązek określonego działania lub jego zaniechania. Polecenie to musi być jednak spisane przez Spadkodawcę osobiście. Nikt inny nie może tego zrobić.